Informacje na temat leczenia niepłodności

Rozwiązania współczesnej medycyny pozwalają wielu niepłodnym parom doczekać się upragnionego potomstwa. W leczeniu niepłodności najważniejszy jest czas i kompleksowe podejście do problemu. Jak najszybciej należy rozpocząć terapię u lekarza specjalizującego się w leczeniu niepłodności. Dobierze on, na podstawie historii choroby i przeprowadzonych badań laboratoryjnych, najlepszą metodę leczenia.

Leczenie niepłodności hormonami

Bardzo często niepłodności winne są hormony, które występują w organizmie w zbyt dużym lub zbyt małym stężeniu. Problem ten może dotyczyć zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Powinien zostać jak najszybciej zdiagnozowany, ponieważ terapia hormonalne zazwyczaj trwa długi czas. U kobiet wahania hormonalne wiążą się zwykle z brakiem bądź nieregularnością owulacji czy zbyt krótką fazą lutealną, co uniemożliwia zagnieżdżenie się zarodka. Niebagatelną rolę w ciąży pełni tarczyca, która nie może prawidłowo spełniać swoich funkcji, gdy choruje. Męskie hormony również mają znaczenie. Niedoczynność przysadki mózgowej, wrodzony przerost nadnerczy lub hiperprolaktynemia zaburzają proces wytwarzania zdrowych plemników i obniżają stopień ich ruchliwości.

Leczenie niepłodności – inseminacja i in vitro

Gdy leczenie hormonalne nie przynosi oczekiwanych rezultatów, para może zdecydować się na zabieg inseminacji lub in vitro. Inseminacja polega na bezpośrednim wprowadzeniu do jamy macicy nasienia partnera. Pozwala to na pominięcie bariery, jaką może wytwarzać śluz szyjkowy i tym samym blokować zajście w ciążę. Dodatkowo przy słabych parametrach nasienia partnera inseminacja może być wykonana z nasieniem dawcy. Kolejnym etapem w leczeniu niepłodności jest zabieg in vitro. Dowiedz się więcej o leczeniu niepłodności: https://salvemedica.pl/klinika-plodnosci Niektóre pary ze względów medycznych, takich jak na przykład niedrożność jajowodów u kobiet, pomijają etap inseminacji i od razu decydują się na in vitro. Polega ono na zapłodnieniu komórki jajowej plemnikiem w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem kobiety, do którego następnie wprowadzane jest już zapłodnione jajeczko. W klasycznym ujęciu in vitro zakłada, że komórka jajowa pochodzi od matki, a nasienie od ojca dziecka. Dopuszcza się także zapłodnienie in vitro z komórką dawczyni bądź nasieniem dawcy. Jeżeli ze względów medycznych żadne z rodziców nie może być dawcą materiału genetycznego in vitro wykonywane jest z adopcją zarodka.

Leczenie niepłodności to zazwyczaj długi i skomplikowany proces, jednak na końcu tej drogi na przyszłych rodziców czeka najwspanialszy możliwy prezent – nowo narodzone dziecko.